Gaan liefdadigheid en VN-verdrag samen?

De Tweede Kamer heeft het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een beperking aangenomen. Met de invulling ervan moeten gemeenten, werkgevers, bedrijven en winkels echt gaan werken aan een toegankelijk Nederland.

Daardoor wordt meedoen een recht in plaats van een gunst. Ik hoop dat dit ook gevolgen heeft voor de beeldvorming over mensen met een verstandelijke beperking. In de media is het nog veel liefdadigheid wat de klok slaat; ik mis respect.

Tegenwoordig draait veel om aandacht, zichtbaar zijn. Neem het Glazen Huis. Een priester noemde het ‘eigentijdse Kerstmis’ en een goed ding; minder bedeelden even in het middelpunt, niks nieuws onder de zon. Dat is misschien waar maar het Glazen Huis is ook een grote ego show ter meerdere eer en glorie van ieders ‘5 minutes of fame’. Weet u nog wat het goede doel was?

Onze mensen met een verstandelijke beperking worden als eersten in dit soort hypes meegezogen. Daarnaast laten ze zich voor wat aandacht makkelijk voor een verkeerd karretje spannen.

Syndroom van Down

Neem ‘Down voor Dummies’. Wat ik persoonlijk erger vind dan ‘Down met Johnnie’. Daar was een paar maanden geleden het nodige over te doen omdat het niet representatief zou zijn voor de gehandicaptenzorg. Helemaal waar, maar Johnnie de Mol vervult wensen. Dat mag irreëel zijn maar dat is meedoen aan de Postcodeloterij ook.

Nee, dan ‘Down voor Dummies’, dat is het echte leven. Een mooie presentator die vooral vrouwen met Down zich helemaal bloot laat geven over hun meest intieme gevoelens. Die lijken zich daarvan vaak niet bewust maar het levert wel succesvolle televisie op waar massaal naar wordt gekeken.

Ook het Knoop Gala kwam rond Kerst nog voorbij. Het viel me op hoe dat in de loop der jaren is geprofessionaliseerd. Een echte gelikte show en de mensen die optreden kunnen echt wat, het is een stuk minder ‘Jostiband’ dan voorheen. Pijnlijk blijft wel het neerbuigende ongemak van al die ‘echte’ artiesten, je ziet ze ‘liefdadigheid’ denken; het goede doel als marketingtool.

Jostiband-effect

Over de Jostiband gesproken. Ook die liften, al dan niet belevingsgericht ingezet, mee op deze golf. In september moeten 35 000 bezoekers naar de Ziggo Dome komen voor een optreden.

Begrijp me niet verkeerd, die aandacht misgun ik niemand zeker niet de mensen in het orkest. Maar via mijn werk in de medezeggenschap zie ik ervaringsdeskundigen elke dag knokken tegen vooroordelen. En de Jostiband is wel al 50 jaar lang het boegbeeld van een beeldvorming waardoor half Nederland denkt dat alle mensen met een verstandelijke beperking alleen maar tevreden zijn.

De realiteit is dat iedereen uiteindelijk regie over zijn eigen leven wil en echt wil meedoen, of het nu gaat om de WMO of het VN-verdrag. Dat laat zich moeilijk combineren met aapjes kijken. Toch?

Geef een reactie