Gaan lief­da­dig­heid en VN-verdrag samen?

De Tweede Kamer heeft het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een beperking aangenomen. Daarmee moeten gemeenten, werkgevers, bedrijven en winkels echt werk maken van een toegankelijk Nederland.

Meedoen een recht in plaats van een gunst. Ik hoop dat dit ook gevolgen heeft voor de beeldvorming over mensen met een verstandelijke beperking. Tegenwoordig draait veel om aandacht, zichtbaar zijn. Neem het Glazen Huis. Een priester noemde het ‘eigentijdse Kerstmis’ en een goed ding; minder bedeelden even in het middelpunt.  Niks nieuws dus een een samenvoeging  van  de zucht naar liefdadigheid ze Warhol’s ‘5 minutes of fame’. Weet u nog wat het goede doel was?

Syndroom van Down

Mensen met een verstandelijke beperking worden in dit soort hypes meegezogen. Daarnaast laten ze zich voor wat aandacht makkelijk voor een verkeerd karretje spannen.  Neem ‘Down voor Dummies’, waarschijnlijk verzonnen  door het grote succes van ‘Down met Johnnie’. Daar was een paar maanden geleden het nodige over te doen. Het zou niet representatief  zijn voor de gehandicaptenzorg. Helemaal waar, maar Johnnie de Mol vervult wensen. Irreëel , maar dat is meedoen aan de Postcodeloterij ook.

Nee, dan ‘Down voor Dummies’, dat is het echte leven. Een mooie presentator die vooral vrouwen met Down zich helemaal bloot laat geven over hun meest intieme gevoelens. Ik  behoor tot een minderheid die dit als vernederend  ervaart en als een pijnlijk soort van aapjes kijken want het scoort kijkcijfers.

Ook kwam het Knoop Gala rond Kerst nog voorbij. Het viel me op hoe dat in de loop der jaren is geprofessionaliseerd. Ik zag een gelikte show met mensen die echt wat konden, een stuk minder ‘Jostiband’ dan voorheen. Het neerbuigende ongemak van alle ‘echte’ artiesten bleef wel tenenkrommend. Het goede doel als marketingtool.

Jostiband-effect

Over de Jostiband gesproken. Ook die lift, al dan niet belevingsgericht ingezet, mee op dezelfde golf. In september komen 35 000 bezoekers naar de Ziggo Dome voor een optreden.

Nu misgun ik niemand aandacht, zeker niet de mensen in het orkest. Maar het is wel wrang  om in de belangenbehartiging  ervaringsdeskundigen elke dag te zien knokken tegen vooroordelen. En de Jostiband is nu eenmaal wel  50 jaar boegbeeld van een beeldvorming die suggereert dat mensen met een verstandelijke beperking vooral tevreden en gelukkig zijn.

 

Geef een reactie

Sluit Menu